kościół sukursalny pw. Najświętszej Panny Marii

Kościół sukursalny pw. Najświętszej Panny Marii wzniesiono w latach 1433 do 1444 z cegły. Rejestr zabytków nie podaje adresu ani stylu architektonicznego budowli. Do rejestru zabytków kościół wpisano 14 lutego 1930 roku pod numerem A-153. Piętnastowieczna metryka świątyni datowana jest w rejestrze z rzadko spotykaną precyzją, na konkretny, jedenastoletni okres budowy przypadający na lata 1433 do 1444. Określenie kościół sukursalny oznacza, że świątynia pełniła funkcję pomocniczą wobec kościoła parafialnego, obsługując wiernych określonego terenu bez pełnej samodzielności parafialnej. Budowla, murowana z cegły, należy do obiektów sakralnych objętych ochroną konserwatorską już w 1930 roku, jednej z wcześniejszych decyzji rejestrowych dotyczących poznańskich zabytków sakralnych w tym okresie. Brak w rejestrze informacji o adresie i stylu architektonicznym wskazuje, że dokumentacja tego obiektu, mimo wpisu z 1930 roku, pozostaje niepełna w porównaniu z wieloma innymi zabytkami sakralnymi Poznania. Wśród opisywanych tu obiektów sakralnych kościół sukursalny pw. Najświętszej Panny Marii wyróżnia się najbardziej szczegółowym, wieloletnim przedziałem datowania, precyzującym budowę na konkretne lata, a nie ogólne stulecie czy jego część. Funkcja świątyni, jedyna odnotowana w dostępnej dokumentacji, pozostaje niezmienna od czasu jej wzniesienia w XV wieku aż po wpis do rejestru w 1930 roku.