plebania, Aleksandra Fredry 11

Plebania przy ulicy Aleksandra Fredry 11 wzniesiona została w 1886 roku w stylu neogotyckim, siedemnaście lat po ukończeniu sąsiadującego z nią kościoła parafialnego pod wezwaniem Najświętszego Zbawiciela. Ceglany budynek pełni funkcję plebanii, a więc mieszkania i miejsca pracy duszpasterza parafii, i utrzymany jest w stylistyce nawiązującej do formy architektonicznej pobliskiej świątyni, co tworzy spójny, jednolity stylistycznie zespół sakralny w tej części śródmieścia. Obiekt wpisano do rejestru zabytków pod numerem A252 decyzją z 20 października 1984 roku, tą samą, która objęła ochroną prawną również sam kościół oraz jego historyczną bryłę. Późniejsza data budowy plebanii względem świątyni wskazuje na etapowy rozwój całego założenia parafialnego, typowy dla ówczesnej praktyki, w której budowę kościoła poprzedzała zazwyczaj wcześniejsza realizacja obiektów towarzyszących lub odwrotnie, w zależności od dostępnych środków finansowych parafii i tempa gromadzenia funduszy na kolejne inwestycje. W sąsiedztwie, przy tej samej ulicy, zachowały się także inne obiekty zabytkowe, w tym dawny Bank Listów Zastawnych pod numerem 8a oraz kamienica z oficyną pod numerem 2. Plebania stanowi dziś integralną część historycznego zespołu parafialnego przy Fredry, zachowanego w spójnej, neogotyckiej stylistyce mimo upływu ponad stu lat od jej powstania.