układ urbanistyczno-architektoniczny dzielnicy Ostroróg

Układ urbanistyczno-architektoniczny dzielnicy Ostroróg to zespół zabudowy ukształtowany w XIX wieku, objęty ochroną konserwatorską jako całościowy układ przestrzenny, a nie zbiór pojedynczych budynków. W rejestrze zabytków funkcja tego wpisu określona jest jako dzielnica, co oznacza ochronę relacji między zabudową, siecią ulic i układem działek, ukształtowanych w dziewiętnastym stuleciu. Do rejestru zabytków wpisano go 6 października 1982 roku, pod numerem A-239, wspólnym dla kilku różnych historycznych układów urbanistycznych objętych tą samą decyzją konserwatorską, obok innych dzielnic i osiedli wpisanych tego samego dnia. Tak sformułowany wpis, obejmujący całą dzielnicę Ostroróg jako jednostkę przestrzenną, odzwierciedla podejście konserwatorskie skupione na zachowaniu historycznego rozplanowania, a nie wyłącznie pojedynczych, wyróżniających się budynków. XIX-wieczne pochodzenie układu sytuuje go w okresie kształtowania się nowych fragmentów zabudowy, typowym dla wielu miejscowości Wielkopolski w tamtym stuleciu. Data wpisu, 6 października 1982 roku, wiąże ten obiekt z szerszą decyzją obejmującą ochroną kilka historycznych układów urbanistycznych naraz, w tym również Sołacz, Wildę, Łazarz oraz Ostrów Tumski ze Śródką, zarejestrowane tego samego dnia.