zespół urbanistyczno-architektoniczny

Zespół urbanistyczno-architektoniczny wpisany do rejestru zabytków pod numerem A-239 obejmuje fragment historycznej tkanki miejskiej Poznania, ukształtowanej w XIX wieku. Wpis dotyczy funkcji określonej w rejestrze jako zespół miasta, co oznacza ochronę nie pojedynczego budynku, lecz całościowego układu zabudowy wraz z relacjami przestrzennymi między poszczególnymi obiektami. Tego rodzaju wpisy obejmują zazwyczaj rozległe fragmenty tkanki miejskiej, gdzie ochronie podlega sposób rozplanowania ulic i placów oraz relacja zabudowy do topografii terenu, a nie wyłącznie architektura poszczególnych kamienic. Do rejestru zabytków zespół wpisano 6 października 1982 roku, w ramach szerszej decyzji obejmującej numer A-239, którym oznaczono również inne historyczne układy urbanistyczne Poznania, w tym Sołacz, Wildę, Łazarz oraz Ostrów Tumski ze Śródką. XIX-wieczne pochodzenie zespołu wskazuje na okres, w którym poza dawnym średniowiecznym centrum zaczęły powstawać nowe fragmenty zabudowy miejskiej. Ochrona konserwatorska tego typu układów pozwala zachować czytelność historycznego rozwoju przestrzennego Poznania jako całości, wykraczającą poza granice pojedynczych działek budowlanych. Sam wpis, oznaczony numerem A-239 bez dodatkowego dopisku adresowego, funkcjonuje w rejestrze jako odrębna pozycja obok pozostałych, bardziej szczegółowo nazwanych układów urbanistycznych objętych tą samą decyzją z 1982 roku.