pałac Górków, Wodna 27

Pałac Górków przy ulicy Wodnej 27 powstał w latach 1545 do 1549 w wyniku przebudowy kilku gotyckich kamienic należących do Andrzeja II Górki, jednego z poznańskich rodów magnackich epoki renesansu. Dokumentacja konserwatorska datuje prace na lata 1547 do 1549, a budynek reprezentuje styl renesansowy, wzniesiony z cegły podobnie jak większość ówczesnej zabudowy Starego Miasta. Do rejestru zabytków pałac wpisano 12 marca 1930 roku pod numerem 6342/30A, co oznacza objęcie go najwyższą formą ochrony konserwatorskiej. Dziś w jego murach mieści się Muzeum Archeologiczne, co czyni dawną rezydencję magnacką jedną z ważniejszych instytucji kulturalnych w tej części miasta. W bezpośrednim sąsiedztwie, pod numerami 21 i 22, stoją kolejne kamienice, a pod numerem 20 dom. Przekształcenie kilku gotyckich kamienic mieszczańskich w jedną okazałą rezydencję magnacką pokazuje, jak w XVI wieku zamożna szlachta i magnateria zaczęły inwestować w reprezentacyjne siedziby miejskie w obrębie poznańskiego Starego Miasta, dostosowując istniejącą, średniowieczną zabudowę do nowych, renesansowych wzorców architektonicznych sprowadzanych wówczas z Włoch.