Wtorek, 18 sierpnia 2026 r.
Dziś imieniny obchodzą: Bogusława, Bronisław, Bronisz, Helena, Ilona i Klara
Pogoda
15,3 °C · 1009 hPa
Ostrzeżenia meteo
Brak ostrzeżeń meteo
Jakość powietrza
Bardzo dobry
Utrudnienia w ruchu
63 aktywne zgłoszenia

willa, 28 Czerwca 1956 r. 188

willa pod adresem 28 Czerwca 1956 r. 188 w Poznaniu to obiekt wpisany do rejestru zabytków w 2005.

willa

Rok powstania: 1895

Adres28 Czerwca 1956 r. 188
MiejscowośćPoznań
Numer rejestru zabytków234/Wlkp/A z 2005-06-07
Data wpisu do rejestru07.06.2005
Datowanie1895 r.
Funkcja obiektuwilla
Materiałceglane
Styl architektonicznyinna
GminaPoznań
PowiatPoznań
Województwowielkopolskie

O zabytku

Willa przy ulicy 28 Czerwca 1956 roku 188 w Poznaniu wzniesiona została w 1895 roku, murowana z cegły, w stylu określonym w dokumentacji konserwatorskiej ogólnie jako inny. Według opisu encyklopedycznego obiekt znany jest jako willa Brunona Hermanna, willa-pałacyk z 1895 roku, zlokalizowana na poznańskiej Wildzie. Nazwa własna, wskazująca na pierwotnego właściciela lub fundatora budynku, oraz określenie willa-pałacyk sugerują reprezentacyjny charakter tej rezydencji, przewyższający skalą typową zabudowę willową tej dzielnicy. Do rejestru zabytków willę wpisano decyzją z 7 czerwca 2005 roku, otrzymując numer 234/Wlkp/A. Ochrona konserwatorska obejmuje bryłę budynku wraz z jego historycznym wystrojem architektonicznym, pochodzącym z ostatniej dekady XIX wieku. Rok budowy, 1895, potwierdzony jest zarówno w dokumentacji konserwatorskiej, jak i w danych encyklopedycznych dotyczących tego obiektu, co czyni tę willę jednym z precyzyjniej udokumentowanych wpisów w tej części miasta. Położenie na Wildzie, jednej z historycznych dzielnic Poznania rozwijających się intensywnie na przełomie XIX i XX wieku, sytuuje willę Brunona Hermanna wśród reprezentacyjnej zabudowy mieszkaniowej tamtego okresu, wznoszonej dla zamożniejszych mieszkańców miasta poza jego ścisłym centrum. Sama nazwa własna obiektu, funkcjonująca równolegle z ogólnym określeniem willa stosowanym w rejestrze zabytków, świadczy o tym, że budynek od początku swojego istnienia kojarzony był z konkretną osobą fundatora, co nie jest regułą wśród XIX-wiecznej zabudowy willowej tej części miasta. Określenie willa-pałacyk, użyte w opisie encyklopedycznym, sugeruje przy tym skalę i wystrój przekraczające przeciętną zabudowę mieszkaniową tego typu, bliższe małej rezydencji niż typowej willi miejskiej z końca XIX wieku.

Źródło: rejestr zabytków NID.