willa, Grunwaldzka 40

Willa przy Grunwaldzkiej 40 w Poznaniu powstała w 1930 roku, co potwierdzają zgodnie rejestr zabytków i Wikidata. Budynek wymurowano z cegły jako wolnostojący dom mieszkalny, różniący się skalą i charakterem od gęstej zabudowy kamienicznej sąsiednich odcinków ulicy, co świadczy o stopniowej zmianie charakteru Grunwaldzkiej w okresie międzywojennym.

W pobliżu willi stoją zarówno starsze kamienice, jak budynek pod numerem 15 i pod numerem 23, jak i obiekty o odmiennych funkcjach, w tym dawna strażnica straży pożarnej pod numerem 16a oraz kompleks dawnego hotelu Polonia, obecnie szpitala wojskowego pod numerem 16/18. Willę wpisano do rejestru zabytków 27 lutego 1992 roku pod numerem A355, obejmując ochroną jeden z nielicznych na tym odcinku Grunwaldzkiej przykładów wolnostojącej zabudowy mieszkalnej z okresu dwudziestolecia. Pojawienie się willi pośród gęstszej zabudowy kamienicznej sygnalizowało zmieniające się w dwudziestoleciu międzywojennym preferencje mieszkaniowe zamożniejszych mieszkańców Poznania, którzy coraz częściej wybierali domy jednorodzinne zamiast mieszkań w kamienicach czynszowych. Taka willa, choć skromniejsza niż niektóre rezydencje z tego okresu, dobrze oddaje ducha epoki, w której powstała.