budynki pomocnicze, Garbary 101/111

Budynki pomocnicze przy ulicy Garbary 101/111 wzniesiono w latach 1897-1900 z cegły, jako zaplecze gospodarcze zespołu rzeźni miejskiej. Rejestr zabytków nie podaje stylu architektonicznego obiektów. Budynki funkcjonowały obok hal produkcyjnych oraz budynków administracyjnych tego samego kompleksu. Do rejestru zabytków wpisano je 31 października 1984 roku pod numerem A270. Kompleks rzeźni miejskiej sąsiadował z innymi zabytkami ulicy Garbary, w tym klasztorem, ob. szpitalem pod numerem 17 oraz klasztorem pod numerem 22. Funkcja gospodarcza budynków pomocniczych obejmowała prawdopodobnie magazynowanie, obsługę techniczną oraz inne czynności wspierające główny proces produkcyjny prowadzony w halach rzeźni. Powstanie budynków w latach 1897-1900 zbiega się w czasie z budową pozostałych elementów kompleksu, co wskazuje na jednoczesną, kompleksową realizację całej inwestycji przemysłowej. Ceglana konstrukcja obiektów odpowiadała standardom ówczesnego budownictwa przemysłowego, funkcjonalnego i pozbawionego dekoracyjnych ambicji. Obecność wyspecjalizowanych budynków pomocniczych świadczy o złożoności organizacyjnej całego założenia rzeźni miejskiej. Choć pozbawione reprezentacyjnego charakteru, budynki te były niezbędne do sprawnego funkcjonowania całego kompleksu przemysłowego przy Garbarach.