obora, Kościelna 43

Obora wchodząca w skład zagrody bamberskiej przy ulicy Kościelnej 43 wzniesiona została z cegły w okresie między 1875 a 1928 rokiem, jako budynek gospodarczy przeznaczony do hodowli zwierząt. Styl architektoniczny obory nie został sprecyzowany w dokumentacji konserwatorskiej, co odpowiada prostemu, funkcjonalnemu charakterowi tego typu zabudowań wiejskich, w których forma podporządkowana była wyłącznie potrzebom gospodarskim. Budynek stanowi część większego zespołu, obejmującego oprócz obory także dom mieszkalny, wozownię, stodołę i spichlerz, rozmieszczone wokół wspólnego podwórza gospodarczego. Cały ten układ, typowy dla dawnych zagród na przedmieściach Poznania, powstawał stopniowo na przestrzeni kilkudziesięciu lat. Oborę wpisano do rejestru zabytków 15 czerwca 1992 roku pod numerem A-363, wraz z pozostałymi zabudowaniami zagrody bamberskiej, obejmując je jednolitą ochroną konserwatorską jako dokument dawnej gospodarki rolnej tej części miasta. Prosta, jednokondygnacyjna bryła obory, pozbawiona okazałych otworów okiennych, odpowiadała potrzebom hodowlanym gospodarstwa, w którym priorytetem było zapewnienie zwierzętom odpowiednich warunków bytowania, a nie reprezentacyjny wygląd budynku. Podobnie jak pozostałe zabudowania zagrody, obora przetrwała do dziś jako świadectwo dawnego, rolniczego charakteru tej części miasta, dziś już w pełni zurbanizowanej.