stodoła, Kościelna 43

Stodoła przy ulicy Kościelnej 43 wchodzi w skład zagrody bamberskiej i powstała w okresie między 1875 a 1928 rokiem, z cegły, jako budynek przeznaczony do przechowywania płodów rolnych. Rejestr zabytków nie precyzuje stylu architektonicznego stodoły, co jest zrozumiałe wobec jej wyłącznie gospodarczego przeznaczenia, niewymagającego dekoracyjnej formy fasady. Obiekt stanowi jeden z kilku budynków towarzyszących głównemu domowi mieszkalnemu tej posesji i razem z nimi dokumentuje dawny, rolniczy charakter zagospodarowania działki. Na tym samym terenie stoją również dom, wozownia, obora oraz spichlerz, tworzące razem kompletny, choć niewielki zespół gospodarczy. Stodołę wpisano do rejestru zabytków 15 czerwca 1992 roku pod numerem A-363, obejmując ją, podobnie jak pozostałe budynki zagrody, wspólną ochroną konserwatorską jako element dawnej zabudowy bamberskiej na obrzeżach historycznego Poznania. Tego typu budynki wznoszono zwykle z prostych, niepalnych materiałów, ograniczających ryzyko pożaru zgromadzonych wewnątrz plonów, co czyniło cegłę materiałem szczególnie pożądanym w zabudowie gospodarczej tego okresu. Zachowanie stodoły w ramach jednego wpisu rejestrowego wraz z pozostałymi budynkami zagrody pozwala dziś prześledzić pełny układ funkcjonalny dawnego gospodarstwa, rzadko spotykany w tak kompletnej formie w granicach współczesnego miasta.