budynek Miejskich Łazienek Rzecznych, Piastowska 71

Budynek Miejskich Łazienek Rzecznych przy ulicy Piastowskiej 71 w Poznaniu wzniesiono w latach 1924-1925, murowany z cegły, w stylu klasycystycznym. Obiekt pełnił funkcję łaźni, czyli miejskiego kąpieliska rzecznego, obsługującego mieszkańców korzystających z kąpieli w pobliskiej Warcie. Do rejestru zabytków budynek wpisano decyzją z 30 grudnia 2005 roku, otrzymując numer 267/Wlkp/A. Ochrona konserwatorska obejmuje bryłę budynku wraz z jego klasycystycznym wystrojem elewacji, pochodzącym z pierwszej połowy lat dwudziestych XX wieku. Pod tym samym adresem, wpisany do rejestru tą samą decyzją, znajduje się towarzyszący budynkowi drzewostan, stanowiący zieleń bezpośrednio związaną z funkcją rekreacyjną całego założenia. Nieopodal, pod numerem 48, mieści się zespół dziecińca Pod Słońcem, wpisany do rejestru w latach osiemdziesiątych. Klasycystyczny charakter budynku łazienek, wzniesionego w połowie lat dwudziestych XX wieku, wyróżnia go na tle wielu ówczesnych obiektów użyteczności publicznej wznoszonych już w duchu modernizmu, co sugeruje, że inwestorzy odpowiedzialni za budowę miejskiego kąpieliska rzecznego świadomie sięgnęli po bardziej tradycyjną, klasycyzującą formę architektoniczną dla tego reprezentacyjnego obiektu nad Wartą. Sama nazwa, Miejskie Łazienki Rzeczne, podkreśla publiczny, a nie prywatny charakter całego założenia, przeznaczonego od budowy dla ogółu mieszkańców korzystających z kąpieli w Warcie. Wspólny numer rejestru dla budynku i towarzyszącego mu drzewostanu potwierdza, że oba elementy traktowane są konserwatorsko jako jedna, spójna całość funkcjonalna.