dom dla bezdomnych, ob. szpital im. Stanisława Strusia, św. Wincentego 2

Dom dla bezdomnych, obecnie szpital imienia Stanisława Strusia, przy ulicy świętego Wincentego 2 to ceglany budynek wzniesiony w latach 1929-1930. Do rejestru zabytków wpisano go 10 kwietnia 1987 roku pod numerem A309. Rok zakończenia budowy, 1930, potwierdzają zarówno dane rejestru zabytków, jak i Wikidane. Pierwotna funkcja przytułku, wskazana w dokumentacji rejestrowej obok nazwy domu dla bezdomnych, wskazuje na charytatywne przeznaczenie budynku w momencie jego powstania, w okresie międzywojennym, gdy w Poznaniu rozwijano instytucje opieki nad osobami ubogimi i bezdomnymi. Późniejsza zmiana funkcji na szpitalną, odzwierciedlona w nazwie obiektu jako szpital imienia Stanisława Strusia, pokazuje że budynek z czasem przekształcono z placówki opiekuńczej w instytucję medyczną, zachowując przy tym pierwotną, ceglaną substancję architektoniczną wzniesioną na przełomie lat dwudziestych i trzydziestych XX wieku. Wpis do rejestru zabytków pod numerem A309, dokonany 10 kwietnia 1987 roku, objął ochroną konserwatorską obiekt o funkcji społecznej, opisany w dokumentacji zarówno pierwotną nazwą domu dla bezdomnych, jak i obecną, szpitalną nazwą imienia Stanisława Strusia.