szpital św. Łazarza, ob. dom, Mieczysława Niedziałkowskiego 30

Szpital świętego Łazarza, obecnie budynek mieszkalny, stoi przy ulicy Mieczysława Niedziałkowskiego 30 i pochodzi z XVIII wieku. Wzniesiono go z cegły, a jego pierwotna funkcja, zgodnie z zapisem w rejestrze zabytków, była szpitalna, co wskazuje na istnienie w tej części Poznania dawnej instytucji opiekuńczej noszącej wezwanie świętego Łazarza. Rejestr zabytków nie precyzuje stylu architektonicznego elewacji, co sugeruje skromny, użytkowy charakter pierwotnej zabudowy szpitalnej, dostosowanej bardziej do funkcji opiekuńczych niż reprezentacyjnych. Z czasem obiekt utracił pierwotne przeznaczenie i przekształcono go w dom mieszkalny, zachowując jednak historyczną, ceglaną bryłę budynku sprzed dwóch stuleci. Ochroną konserwatorską objęto go 10 października 1953 roku, wpisując do rejestru pod numerem A-18. W sąsiedztwie, pod numerem 28 tej samej ulicy, stoi dom wpisany do rejestru kilkanaście lat później, co świadczy o stopniowym obejmowaniu ochroną kolejnych budynków tej części Niedziałkowskiego. Dawny szpital, mimo zmiany funkcji na mieszkalną, pozostaje dziś jednym z materialnych śladów osiemnastowiecznej zabudowy tej okolicy Poznania, zachowanym w formie zbliżonej do pierwotnej.